Η Εξέλιξη των Υφασμάτων Ομπρέλας

Τα υφάσματα για ομπρέλες έχουν εξελιχθεί πολύ, σωστά;

Ας ξεκινήσουμε με τα παλιά χρόνια—από τις δυναστείες Τανγκ-Σονγκ μέχρι τη δεκαετία του 1980, το λαδόπανο ήταν η καλύτερη επιλογή για αδιαβροχοποίηση. Πριν από αυτό, υπήρχαν πρωτόγονα πράγματα που έμοιαζαν με ομπρέλες και ονομάζονταν «ντενγκ» κατά την περίοδο της άνοιξης και του φθινοπώρου, αλλά το λαδόπανο ήταν το πρώτο πραγματικά ώριμο αδιάβροχο ύφασμα.

Κατασκευαζόταν βράζοντας καθαρό βαμβακερό καμβά σε λάδι tung (μετά την άνθηση του βαμβακιού της δυναστείας Yuan), το οποίο δημιουργούσε ένα σφιχτό αδιάβροχο στρώμα. Αυτές οι ομπρέλες είχαν σκελετό από μπαμπού, ήταν ανθεκτικές και ανθεκτικές στον άνεμο, αλλά ήταν βαριές και δεν ήταν εύκολες στη μεταφορά.

Στη συνέχεια, ήρθαν ο πολυεστέρας και το μαντήλι τύπου pongee τη δεκαετία του 1980, και αυτό άλλαξε τα πάντα! Ο πολυεστέρας εφευρέθηκε τη δεκαετία του 1940—είναι ελαφρύς, πτυσσόμενος και αδιάβροχος. Συνδυάστε τον με ατσάλινα σκελετό και οι πτυσσόμενες ομπρέλες έγιναν εξαιρετικά δημοφιλείς.

Οικολογικά υλικά όπως το ανακυκλωμένο RPET, ενδιαφέρουσες τεχνολογίες όπως το γραφένιο ή η νανο-στεγανοποίηση, και ο συνδυασμός παλιών χειροτεχνιών με νέες τεχνολογίες—όλα αυτά δείχνουν πώς συνεχίζουμε να καινοτομούμε ενώ συνεργαζόμαστε με τη φύση.

Αυτά τα υφάσματα χρησιμοποιούνται τόσο σε ομπρέλες με ίσια λαβή όσο και σε πτυσσόμενες ομπρέλες, αλλά δεν αντέχουν καλά στη θερμότητα ή το ηλιακό φως, γι' αυτό και άρχισαν να εργάζονται σε επιστρώσεις.